Treurzilverlinde

Gemeten op een hoogte van 1, 50 m, heeft de stam een omtrek van 402 cm (gemeten in 2026).
Deze boom is ongeveer 29 hoog.
De diameter van de kroon is 25 m.
De stam bereikt een hoogte van 3.00 m.
Gelet op de omtrek, is de boom de 3^de grootste van zijn soort in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Alleenstaande boom. Boom deels zichtbaar vanaf de weg.

Ernstige gebreken

Vanaf de jaren 1870 verstedelijkte het deel van de Alsembergsesteenweg in Vorst en verloor het definitief zijn landelijke karakter, met name na de opening van een tramlijn en de aanleg van een riool in 1872. Geleidelijk aan werden er woningen en opbrengsthuizen langs gebouwd. In 1874 werd langs de weg een neoklassiek burgerhuis gebouwd (huidig nr. 296) met een groot bosrijk terrein voor een handelaar in wijnen en sterke dranken. Deze linde is een van de laatste getuigen daarvan. Op basis van de analyse van de omtrek zou hij hypothetisch zijn geplant tijdens de aanleg van de tuin van dit eigendom, dat zich uitstrekte tot aan de Marconistraat. Op de luchtfoto uit 1930 had deze boom al een grote kruin, wat de veronderstelling kracht bijzet dat hij volgroeid was. Deze linde zou dus ongeveer 150 jaar oud zijn. Hij bleef bewaard toen het perceel werd omgevormd tot een openbaar park, nadat het in 1989 werd aangekocht door de gemeente Vorst.

Deze treurzilverlinde heeft indrukwekkende en interessante afmetingen en is de op twee na grootste van de 33 exemplaren van de Tilia x petiolaris die tot nu toe in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn geregistreerd. Deze variëteit is groter dan de typische soort, namelijk de Tilia tomentosa. De stam ondersteunt een geheel van gebogen takken, die lijken op de gewelven van een kathedraal. Het groenwitte gebladerte is dicht en wordt aan de onderkant bedekt door met dons bedekte bladeren om het te beschermen tegen bladluizen. De soort werd beschreven door de botanicus Alphonse de Candolle (1806- 1893) in 1864, voordat hij in 1889 werd gekweekt. Op de stam van dit exemplaar is een entingsspoor zichtbaar; de soort Tilia x petiolaris wordt namelijk vaak op ongeveer 2 meter hoogte geënt op een stam van de zomerlinde (Tilia platyphyllos).

Deze lindeboom heeft een grote ornamentele waarde door zijn hangende takken, maar ook door zijn langgesteelde bladeren die hun groene bovenkant en witte onderkant laten zien wanneer ze in de wind wapperen. Het contrast in bladkleur is nog duidelijker dan bij de Tilia tomentosa. Deze boom heeft een kenmerkend silhouet: de buitenste takken van de kruin hangen naar beneden en worden gedragen door verschillende opgaande hoofdtakken die een hoge koepel vormen. De centrale ligging in het Marconipark biedt voorbijgangers een breed scala aan uitzichten. Door zijn grootte en vorm is het een blikvanger voor de mensen die deze groene ruimte gebruiken. De grootte van zijn kruin neemt de hele breedte van het park in beslag, wat een speciale sfeer creëert aan de voet van de boom.

X : 148092.48 / Y : 167462.58